Granaatscherf

"Mijn broertje en ik, 3 respectievelijk 6 toen de oorlog begon, zijn er goed doorgerold. Zo goed zelfs, dat we nu beseffen dat we het allemaal als een groot avontuur beleefden. Zelfs de bombardementen (Kleikamp van heel dichtbij, Bezuidenhout meer aan de andere kant van de stad), die op het moment dat ze plaatsvonden natuurlijk doodeng waren, zagen we na de, voor ons althans, goede afloop als spannende ervaringen. Luchtgevechten tussen Engelse en Duitse jagers, vlak boven ons hoofd, volgden we zoals we nu een film volgen.

Bij een van die luchtgevechten (helaas verloren door het RAF-toestel) stonden we in de deuropening van ons ouderlijk huis vol spanning te kijken, toen mijn moeder ons bezorgd naar binnen haalde en de voordeur dicht deed. Gelukkig, want enkele seconden later klonk er een harde klap op die deur en toen we wat later, toen alles veilig was, gingen kijken naar de oorzaak, vonden we op hoofdhoogte van mijn broertje een granaatscherf van een centimeter of 8, diep in het hout gedrongen."

Helaas zijn miljoenen kinderen in de oorlog niet zo fortuinlijk geweest.