Trots op Reinier Paping

Waar het leven soms door drank beneveld is zie je dingen echt anders dan ze zijn .
sommige mensen deden dit om warm te blijven in deze bare koude winter ,daar waar liefde woont geniet de heer zijn zegen .
Dit was in deze tijd ook zo n gezegde ,armoe maar veel genegenheid en warmte .
Daar kunnen enkele nog wat van leren ,vooral mensen die leven in armoe met een masker op .
die kunnen we missen .TV kijken naar de tocht der tochten die was bar en boos maar we genoten dubbel en dwars .gezellig was de oude tijd .We waren met 6 kinderen 5 meisjes 1 jongen in de midden van de vrouwen .we deden veel kaart spelletjes in deze kouden winter het was koud maar fijn .

was ik nog vergeten wij deden vroeger nog boodschapjes voporelkaar .zo mijn iets oudere zus nellie ging boodschapjes doen voor een oud overbuurvrouwtje de dood omdat door de ijzige kou zij zelf niet de straat op kon .ja ja die goede oude tijd buuf korteland die als eerste een telefoon had waar wij terecht konden ,soms verlang ik ernaar ,wat is alles nu gehaast mijn ouders leven inmiddels niet meer ,maar de herinneringen blijven

de winter van 62/63 ik was een meisje van 6 jaar ik weet dat toen wij naar mijn oma in monster liepen met me zusjes en 1 broer over het strand van h.v.h. dat de ijsschotten aanspoelde .wij liepen over het strand naar mijn oma monster daar aangekomen pompte we water althans de pomp was bevroren net als de poepdoos achter in de tuin bij me oma die woonde op de rijnvaartweg bij de dikke boom ha ha ha zo noemde wij dat .ik had een zusje van 2 jaar ouder en 1 van 5 jaar ouder en een tweeling van 12 jaar ouder oja der zat nog een broer tussen van 9 jaar ouder de pomp bedekte mijn pa met stro ,toen we binnen kwamen met onze voeten op de stoof waar kooltjes in gloeiden die had oma al lekker opgestookt maar wat was het gezellie geen mobiel geen pc.s en geen overvolle auto straat .ja wie waren gelukkiger !!!!

De winter van 62/63 blijft mij altijd bij als de winter waarin de voetbalcompetitie ongeveer 3/4 maanden stil lag. En dat vond ik heel erg, want voetbal was mijn passie. Ik woonde toendertijd in Rijswijk in de Galjoenstraat. Ik ging op school op het Rijswijks Lyceum, een school die bestond uit noodgebouwen en in de polder stond. Tijdens de pa uzes en na schooltijd vonden we het leuk om op het ijs van de sloten met een man of 8/10 te dansen. Op een gegeven moment brak het ijs natuurlijk en ging er een man doorheen. Je mag raden wie dat was!!.Mijn ene been zat helemaal onder demodder want er was onder het ijs geen water meer aanwezig, alles was bevroren. Ik ben toen naar huis gegaan en heb mijn broek zelf gewassen. Ik heb hem uiteindelijk gedroogd in de oven ( wist ik veel ) . Ik woonde met mijn moeder, die aan het werk was. Zij heeft er nooit iets van geweten.

De winter van 1962-1963 vergeet ik niet zo snel meer . Als dienstplichtig soldaat van lichting 63-1 , de eerste week van februari opgekomen lag ik, (en vele met mij) de tijgersluipgang ! te leren in een halve meter sneeuw. later als "specialist' toch een leuke tijd gehad in Seedorf.

Vrijdag 9 november 2012 1400uur . Alle inzendingen met plezier te hebben gelezen wil ik ook een winter ervaring uit 1963 vertellen .Wij waren in 1958 getrouwd en hadden 2 kinderen, woonden in de Transvaalstraat in Rotterdam zuid. Ik werkte als scheepsdieselmonteur in Ijselmonde bij de fa De Jong en Verwilligen op de Bovenstraat ,waar vooral motoren werden ingebouwdin binnenvaart schepen .sZomers ging ik altijd op de fiets naar mijn werk maar die winter was het zo inmens koud dat ik met ons autootje een renault 4 uit 1952 naar mijn werk ging .2 collega,s ,die bij mij in de buurt woonden vroegen of zij mee konden rijden .
Dit vond ik O.K. want dan waren er wat mankrachten om s,morgens het auitootje aan te duwen ,want starten met die kou was nogal moeilijk .Ook haalde ik elke avond bij thuiskomst de accu er uit om deze achter de kachel te zetten om zo nog enige stroom over houden om contact te kunnen geven bij het aan duwen . Hier aan terug denkend zie ik nog, die glij partijen tijdens het aan duwen en mijzelf met die accu onder mijn arm . De Elfstedentocht heb ik in zijn geheel op de televisie gezien omdat ik ziek van de griep aan huis was gekluisterd . Tijdens dit schrijven heb ik kunnen genieten van de top 1000 van radio 5 nostalgia muziek uit onze tijd ,wij zijn nu 54 jaar getrouwd en 76 en 77 jaar oud .

Vrijdag 9 november 2012 1400uur . Alle inzendingen met plezier te hebben gelezen wil ik ook een winter ervaring uit 1963 vertellen .Wij waren in 1958 getrouwd en hadden 2 kinderen, woonden in de Transvaalstraat in Rotterdam zuid. Ik werkte als scheepsdieselmonteur in Ijselmonde bij de fa De Jong en Verwilligen op de Bovenstraat ,waar vooral motoren werden ingebouwdin binnenvaart schepen .sZomers ging ik altijd op de fiets naar mijn werk maar die winter was het zo inmens koud dat ik met ons autootje een renault 4 uit 1952 naar mijn werk ging .2 collega,s ,die bij mij in de buurt woonden vroegen of zij mee konden rijden .
Dit vond ik O.K. want dan waren er wat mankrachten om s,morgens het auitootje aan te duwen ,want starten met die kou was nogal moeilijk .Ook haalde ik elke avond bij thuiskomst de accu er uit om deze achter de kachel te zetten om zo nog enige stroom over houden om contact te kunnen geven bij het aan duwen . Hier aan terug denkend zie ik nog, die glij partijen tijdens het aan duwen en mijzelf met die accu onder mijn arm . De Elfstedentocht heb ik in zijn geheel op de televisie gezien omdat ik ziek van de griep aan huis was gekluisterd . Tijdens dit schrijven heb ik kunnen genieten van de top 1000 van radio 5 nostalgia muziek uit onze tijd ,wij zijn nu 54 jaar getrouwd en 76 en 77 jaar oud .

nou ik weet het niet hoor maar in 1963 ik was 8 jaar oud,woonde ook in hoek van holland tw in de mareesstraat ,ik weet nog niet waar wij uit een pomp water moesten haalen ,we hadden gewoon een kraan,en voor de buurvrouw boodschappen doen????????????? die had zelf kinderen zo oud als ons.
waar haalt ze het vandaan.maar ja je wilt opvallen of niet,links van ons woonde de fam korteland met 3 kinderen,, en rechts van ons fam de graaf 4 kinderen waarvan de jongste andre net zo oud was.

in 1963 was ik een meisje van 11 jaar ik weet nog heel goed hoe koud het was in hoek van holland waar ik vandaan kom waren op het strand bergen met ijsschotsen dat was haast niet te geloven zout water dat was bevroren de straaten onbegaanbaar maar wat waren we een met elkaar geweldige tijd was het veel liefde onder de mensen ja dat was een mooie tijd elke dag schaatsen na eerst bij je oude buurvrouw gevraagd te hebben of ze nog wat nodig had en zo ja dan werden eerst boodschappen gedaan voor buuf en dan kolen scheppen water klaar iiuit de pomp ja nu weten ze dat niet meer maar groot en klein moesten allemaal meewerken maar o zo gezellig gr nel hogervorst

Ik kan me die winter nog heel goed herinneren,ik was als slagersleerling werkzaam in de
overbetuwe. de werkplaats was in een schuur waar geen verwarming was, het vroor in de
werkplaats , het was in de koelcel beduidend warmer als daarbuiten.
Op het moment dat Reinier Paping over de finiscg kwam was ik rookworst aan het maken,
daarbij had ik een straallamp op een keukentrapje op mji gericht ataan
Ik ben slager gebleven, maar ik nooit meer zo'n kou geleden als in die winter
Herman

Ik kan mij die winter nog heel goed herinneren. Zelfs de zee was bevroren. Ik zat op de mulo in voorschoten en moest iedere dag uit Voorburg komen fietsen. Toen het zo hard vroor mocht ik gelukkig met de bus. In de pauze ben ik tv gaan kijken bij een tante in Voorschoten, zo kon ik nog een klein stukje zien van de 11-steden tocht. Thuis hadden wij geen tv. Slecht voor onze opvoeding. Het was ook het jaar dat de korte witte laarsjes ' in ' waren.

Maandag 31 januari
De winter van 1963 kan ik me nog héél goed herinneren ik was toen 9 jaar en heb zes weken met mijn bootjes (houten schaatsen met leertjes en strikbanden) op het ijs rondgeschaatst voor zover dat lukte want elk half uur moest je die gestreepte linten weer strakker binden die werden nat door het ijs en gingen dan telkens losser zitten.De lokatie was de binnengracht van ons kasteel waar toen nog paters zaten en ons verwende met chocolademelk om weer op temperatuur te komen.Het boothuis was voorzien van banken zodat je er je schaatsen ter plekke kon aanbinden ,dit was de langste schaatsperiode die ik me kan heugen en ook de koudste!

Ik zat in 1963 op de kweekschool aan de Amsterdamse Nieuwe Prinsengracht en woonde bij het Olympisch Stadion. Blijkbaar was het te koud of lag er te veel sneeuw, maar wij waren niet op de fiets, en zijn helemaal over de grachten naar huis gelopen, tot bij de Amstelveenseweg. Ik herinner me veel bruggen waar we onderdoor konden, wel was er af en toe een wak of slechte plek. Hoe we de Amstel zijn overgekomen weet ik niet, misschien toch via een brug. Overal werd ook geschaatst en de sfeer was overall heel vrolijk.

wij waren 11 en 10 jaar oud wij konden op de Hollandse ijssel schaatsen het was vreselijk koud maar wat hebben wij een hoop pret beleefd,tot de ijsbrekers kwamen want dan moest je rennen naar je schoenen en dan maar hopen dat je aan de goede kant van de IJssel zat..gerda snoei

De winter van 1963,

de Nieuwkoopse plassen lagen dichtgevroren,moeilijke tijd voor ook voor de dieren,vastgevroren vogels die gevoerd moesten worden,mijn vader haalde oud brood bij de bakker en wij snijden heel veel snijden,hij bracht het naar de plas om de vogels te voeren,en zijn werk werd beloond met de vonds van een hermelijn deze heeft nog in een dierenwinkel in de etalage gestaan,het verhaal van de hermelijn vergeet ik nooit.