Strijkijzer

Deze ijzers gebruikten wij begin jaren 60 nog op de huishoudschool, dat was snel naar de grote kachelplaat lopen ijzertje pakken snel wat strijken en weer een hete pakken en weer terug, thuis was er een elektrisch exemplaar, dus dat was in het begin wel lachen met die zware ijzertjes!

Ik heb zelf nog zo,n oud kreng staan, maar dan eentje die je met gloeiende kooltjes moest verwarmen er zit ook nog een speciaale tang voor bij. dus als er intresse voor is, stel ik hem beschikbaar

Ja, deze ken ik nog wel.
Vroeger nog gezien bij het oude vrouwtje, dat naast mijn oma woonde en later kreeg ik er eentje van mijn tante.
Domme ik, zag er toen het mooie nog niet van in (was nog erg jong). Vond het dus alleen maar lastige prullaris en verkocht 'm voor een prikkie op de rommelmarkt.
Wat zullen ze blij zijn geweest!

Ook ik herken deze strijkbout, want ook mijn vader was kleermaker! Deze bout stond altijd op de kachel in de werkplaats van mijn vader, hij had er volgens mij verschillende, maar mijn moeder had toch echt haar eigen strijkbout! Ik weet nog dat zij mijn vader altijd hielp met kleine klusjes zoals zomen, knopen aanzetten e.d. Zo zaten ze 's avonds vaak samen in de werkplaats en wij als kinderen deden ons huiswerk dan in de kamer en voorkamer....
Ook ik zie mijn vader zo weer zitten op zijn werktafel in de bekende kleermakerszit en hij was behoorlijk lenig want hij kon zo ook een voet in zijn nek leggen....wel een voor een...goh wat een herinneringen komen er zo weer boven!

Tjee, wat was dat strijkijzer dan zwaar
ik weet nog dat ik een keer vroeg of ik de zakdoeken mocht strijken. Later mocht ik wat meer strijken en op een gegeven moment zei m'n moeder, je kan alles wel even strijken.
Ik vond het nooit erg.
Later op de huishouschool, woonde ik heel dichtbij en mocht ik al het strijkgoed meenemen en had de juf voor al de leerlingen strijkgoed, we waren met 13 personen, dus best een grote strijk.
Nu vind ik strijken niet zo leuk meer, strijk alleen het hoognodige
Gr Corry