Naaimachine

ja datzelfde had ik ook en als een naald brak moest je die betalen

In onze familie was er een trapnaaimaschine van het merk Pfaff. We hadden een groot gezin (6 kinderen)
en het was fijn dat er in onze familie een tante was die op een naaiatelier haar kunsten had geleerd en die regelmatig ons kon voorzien van vakkundig genaaide
kleding: Jurkjes voor mijn 3 zusjes en meer dingen

Mijn zus, Ada, maakte kleding voor (meestal) vrouwen in ons dorp. Ze kwamen dan bij ons ouderlijk huis passen enz..
Op een goed moment kreeg m'n zus een elektrische naaimachine. Ze was superblij. Eens in de zoveel tijd moest er onderhoud gepleegd worden. Ik kan me nog goed herinneren dat er een man kwam; mijn zus trok de stoel, waar ze altijd op zat weg, zodat hij er goed bij kon.
De man was klaar en ging (dat dacht hij, althans) zitten, maar hij ging in slow tegen de vlakte. Ik heb me tranen gelachen. Later realiseer je je dat het fout kan aflopen.

Als meisje van 8 jaar was ik veel op de boerderij bij mijn grootouders.Mijn moeder was daar dan vaak om te helpen met de wek of het inmaken van andijvie en snijbonen in het zout.Op een dag was een tante van mij aan het verstellen van kleding,{ik mocht helpen } en opeens naaide mijn tante zo door haar nagel heen. Ik ben toen de bakker die net in de straat aan het brood bezorgen was erbij gaan halen en die heeft de naald uit de nagel van mijn tante gehaald en haar vervolgens in de bedstee gelegd om weer bij te komen van de schrik. Als ik zo,n naaimachine zie is mijn eerste gedachte aan dat voorval 52 jaar geleden.

Ik ben op de mode vakschool geweest.Heb alle japonnen en jurken voor mij mijnn moeder en 3 zusters gemaakt.Later toen ik getrouwd was en 4 dochters had,kocht ik lapjes op de markten maakte voor mijn dochters kleding.Zij waren de eersten op school die een broekpak hadden toen dat in de mode kwam.Daar waren ze zeer trots op.

Als 10 jarig jochie mocht ik van mijn Moeder zeilen naaien voor de zeilbootjes van mij en mijn vriendjes.
Wij hadden nl ook een trapnaaimachine.Mijn moeder maakte en vermaakte zelf de kleding voor mijn 4 zusjes (dat was ong. 1948)

Mijn moeder had een trap naaimachine en zat tot diep in de nacht te naaien,pakken voor me vader en kleding voor me broer en mij,ik sliep op het kamertje er boven en kon door dat geluid fijn in slaap komen,het klonk vertrouwd.eind jaren 40 begin 50

ik werk in een kringloopwinkel en dit soort naaimachines komen nog steeds binnen, in een meubel ingebouwd, of tafelmodel en als ze er nog een beetje knap uitzien verkopen we ze nog steeds en anders verdwijnen ze op de stort.

Ik heb leren naaien op de huishoudschool op een trapnaaimachine. Later ook op een machine waar je aan zo'n rad moest draaien.
We moesten dan eerst papier naaien, gewoon over de lijntjes. En het 1ste wat van stog mocht was een kussensloop.
Gr corry