.jpg/?width=48&height=27 "Billy Preston")
Museum Nostalgia
Etna kacheltje
ingestuurd door Ellen Vogels v.d. Sluis
Als ik denk aan een zwart vierkant Etna-kacheltje, kan ik de zaterdagmiddaggeur weer ruiken! Wij, zeven kinderen frisgewassen zitten in de woonkeuken. We zijn in afwachting van '’t Kinderuurtje' op tv. Alle kinderen uit de buurt, die geen tv hebben, mogen komen kijken. De kachel is gepoetst met kachelpoets. Het vlees voor de zondag staat zachtjes te pruttelen, en mijn moeder heeft een oude krant op de keukentafel liggen. Daar staan 9 paar schoenen op en die worden een voor een keurig gepoetst.
Die mengeling van geuren gaf mij als kind een bijzonder fijn en veilig gevoel. Dit was 'thuis'. ( Zo rond 1958-1959).
Reageer op dit bericht
- vorige
- 1
- volgende
Prachtig, wij hadden een iets andere staan thuis. Vlees stond er bij ons niet op te pruttelen,dat herinner ik me niet meer, wel de kolenmannen die eens in de paar maanden kwammen en alles zwart werd van hun voetstappen, vieze vingers, al dat stof wat het met zich mee bracht.
- Rita Winkelhuijzen(waren zwarte pieten voor mij)
Er stonden wel rekjes wasgoed bij dit kacheltje en ook in koude windermaanden lekker dichtbij met je voeten of koude kont....was een keertje lachen, mijn jongere zusje die zat er te lang op en haar strechbroek schroeide stuk..Mijn moeder heeft lang moeten praten met de verzekeringsman,maar ze kreeg de broek vergoed.:-)
Toen droeg je nog een rok over je broek.Vorig jaar ook weer in de mode gekomen bedenk ik nu.