Petticoat

Ik weet nog goed ,ik was niet blij als ik die vreselijke petticoot aan moest .
mijn hele boven benen waren schraal wat waren dat een akelig dingen .
hoe stijver hoe beter nou mooi niet mijn arme beentjes . ( ik was toen ik denk een jaar of 10 )

Ja het kon niet op ik had zelfs wel drie petticoats. Er hing er altijd wel een te drogen na het drogen moest je dan wel al die lagen gaas voorzichtig van elkaar trekken anders had je er een scheur in .Ik zat in 1959 op dansles, we droegen nog kousen met jarretels het gebeurde maar al te vaak dat mijn petticoat aan mijn nylonkus bleef zittenen, als je er dan te hard aan trok om los te maken had je een ladder van hier tot Tokio. Maar het was een geweldige tijd.

Wat waren ze mooi, die blauwe, roze, witte en gele petticoats, liefs een paar over elkaar. Mijn moeder stijfde deze petticaots met suikerwater (tenminste daar kan ik mij iets van herinneren); en maar flink met de heupen zwaaien om alles lekker te laten zwieren. Die flexibele draad heb ik er toen ooit zelf in gemaakt.

Het blijft leuk zo'n petticoat. Ik kreeg een zelfgemaakte (zonder bovenstukje) omdat ik zo gehuild had toen mijn oudste zus er een kreeg. Mijn moeder maakte toen voor mijn andere zusje en mij ook een petticoatje. Dat was eind jaren 50 dus ik zal een jaar of 6 of 7 jaar oud geweest zijn. Mijn zussen waren 2 en 6 jaar ouder.
Ik was zo trots als een pauw en liep de hele tijd met mijn bovenrok te zwaaien om te laten zien wat er onder zat. Toen waren we nog de koning te rijk met kleren!!!! Kom daar nu nog maar eens om

Ik kan mij nog goed herinneren dat mijn moeder in Amsterdam was wezen winkelen en voor mijn zusje en mij een petticoat had gekocht. Zij een gele en ik een rose, prachtig in lagen met kant en satijnband. Mijn moeder had ze op de bank gezet, dus toen wij uit school kwamen stond daar ons SUPER-begeerde cadeau.Ik heb 'm altijd met veel plezier gedragen en er ook prisesje mee gespeeld.

Eind jaren vijdtig was op onze MMS-Amsterdam een songfestival, waaraan ik vanuit mijn klas aan mee mocht doen. Mijn moeder had een prachtige jurk gemaakt van boussac stof en daaronder een pettycoat. De petty-coat leek wel kippengaas. Ook mocht ik toe voor het eerst kousen met jarretel eronder aan. Omdat mijn moeder niet veel tijd meer had was de pettycoat niet afgebiesd, gevolg: voor ik op moest voor mijn liedje waren mijn kousen al één en ladder. Tijdens het zingen tekst kwijt, mijn kousen vol met ladders, Drama alom!Wat kun je dan als 13-14 jarige een enorm verdriet hebben! Hierna wilde ik nooit meer een pettycoat.

Toen ik een jaar of twaalf was, had ook ik een petticoat, met een soort opblaasbare witte plastic binnenband. Van mijn moeder mocht ik het niet helemaal opblazen wat logisch was, want als je ging zitten vloog de voorkant van je jurk incl. petticoat omhoog (is mij nog een raadsel dat ik het ding ooit heb gekregen...). Bovendien zag ik er, omdat de petticoat korter was dan m'n jurk, uit als een soort wandelende lampekap! Maar trots dat ik was....

Toen ik 8 jaar was werd ik Heilig aangenomen dat is een tradioneel gebruik in het Katholisisme
We gingen met moeder en mijn zusje naar de stad Leiden om jurkjes te kopen mijn zusje en ik zate in de zelfde klas. Helaas konden we geen jurkjes vinden Na een dag zoeken in het eind van de middaag toen kwam de verkoopster met een jurkje aan Ik zei op een speciale manier als ie maar wijderig genoeg is ik bedoel dus wijd genoeg was Dankzij de pattycoat werd ie goedgekeurd. en telkens als ik dit kledingstuk zie dan moet ik aan dit incident denken
Trouwens zelfs mijn trouwjurk moest een hoepelrok hebben dus ik blijf iets hebben met wijde rokken
Een hele fijne uitzending al heb ik de oorlog niet meegemaakt Heb veel gehoord van mijn noeder en grootvader van mijn moeders kant Zij waren ook geevacueerd doordat hun huis ook bezet en vernield werd door de Duitsers helaas kon mijn moeder hier niet goed over heen komen. Daarom moeten we dankbaar zijn voor de vrede die steeds kostbaarder wordt in deze tijd
Een groet en veel inspiratie met deze uitzendingen Dit mag nooit vergeten worden.

Geweldig. Ik was in die tijd een jaar of 13/14 en dan maar paraderen met die petticoats over elkaar.
Je kousen gingen dan kapot. Maar daar gaf je niet om. Hij moest zo wijd mogelijk staan.

Ook ik bezat in die tijd een petticoat.
Helaas werd het ding wat slap. Een flexibele draad door de zoom hielp al wat, maar iemand gaf de raad om krantensnippers door de stijfsel te doen. De petticoat werd inderdaad keihard en de bobbelende draad kon eruit. Toch was het geen succes. In een doodstil moment tijdens de kerkdienst ging ik zitten, waardoor de petticoat begon te kraken. Ik bleef, doordat iedereen omkeek, daarna met een vuurrood hoofd zo stil mogelijk zitten.....

eind jaren 50,was een jaar of dertien, drie petticoats over elkaar heen,eens in de week ging er een pak stijfsel doorheen.En hingen ze alle drie aan de lijn te drogen,mooie tijd, gr Ria.

Bij de petticoot moet ik aan m'n jongste zusje denken, ze wou er geen jurk overheen aan, dan zag je toch die mooie petticoot niet meer.
Gr Corry